هر کس می تواند دیدگاه مثبت یا منفی خود را به ارزهای دیجیتال داشته باشد، بستگی به اطلاعات پیش زمینه شما دارد. بیت کوین، لایت کوین، ریپل و اتریوم تنها چند مورد از ارزهای دیجیتال قابل قبول در بازار هستند. مهم نیست نام و ارزش آن ها در بازار مهم نیست، مهم این است که تمام آن‌ها یک هدف مهم دارند و آن چیزی نیست جز غیرمتمرکزسازی امور مالی.

شبکه‌های همتابه‌همتا جایگزین بانک‌ها

اگر بخواهیم از ابتدا بدانیم:

اکنون در سیستم های مالی،تمام تراکنش‌ها در شرایطی روند خود را طی می کنند که توسط بانک‌ها تأمین می‌شود. همین مسئله چند لایه‌ بوروکراسی اضافه می‌کند و تقریباً هزینه هر کاری را بیشتر می کند. به طور مثال، مسئولان بیزینس های کوچک که پرداخت با کارت اعتباری را قبول می‌کنند، باید در مقابل انجام هر تراکنش، به خدمات‌رسان‌هایی مثل ویزا یا مستر کارت «کارمزد» بپردازند.

اما در سیستم‌های مالی غیرمتمرکز، همتا به همتا و بدون واسطه، به این‌ شکل نیست. کاربران این سیستم به‌ صورت مستقیم با افراد دیگر ارتباط برقرار می‌کنند و افراد برای «تأیید اعتبار حساب و انجام تراکنش»، به شخص ثالث نیازی ندارند.

امور مالی غیرمتمرکز امنیت و شفافیت بیشتری دارند

بلاک چین که زمینه فعالیت ارزهای دیجیتال را تأمین می‌کند، غالبا به یک «دفتر کل عمومی و تغییرناپذیر» که اطلاعاتی در مورد نوع و ماهیت تراکنش‌های انجام شده توسط کاربران را داراست توصیف می‌شود.

با این وجود، امنیت تبادلات ارز دیجیتال افزایش یافته و احتمال کلاهبرداری کاهش می بابد، به دلیلی که امکان تغییر اطلاعات ثبت شده در این دفتر کل وجود ندارد، مگر با رضایت شرکت‌کنندگان. این سیستم قادر است از طریق رایانش توزیع شده، به سراسر دنیا خدمات دهد.

در حالی که، حتی اگر یک نود (node) در این شبکه‌ی توزیع‌شده از کار بیافتد، کل شبکه – و سوابق ثبت‌شده در آن – دست‌نخورده باقی می‌ماند.

نوسانات بیشتر در امور مالی توزیع‌شده نسبت به پول معمولی

پول‌های فیات مثل دلار، به ذات در معرض نوسان ارزش و تورم قرار دارند. در صورتی که بانک‌ها نقدینگی را افزایش می دهند و پول بیشتری را وارد نظام اقتصادی می‌کنند، قیمت تمام کالاها بیشتر می شود و تورم افزایش می یابد. ، پول‌های رایج، «ارزش ذاتی» خود را از طلا و نقره می‌گرفتند.
در حال حاضر اما پشتوانه پول رایج دیگر طلا و نقره نیست. ما به تصمیم بانک‌ها و مقامات تنظیم‌کننده اعتماد می‌کنیم تا سیاست‌های مالی درست را برای ما تعیین کنند و زمانی که یک بانک مدام برای جبران توازن سیستم مالی نقدینگی را افزایش دهد، سقوط کرده و کل اقتصاد را از وضعیت تعادل خارج می‌کند.
در یک سیستم غیرمتمرکز اما، تورم نمی‌تواند به این شکل اتفاق بیوفتد. در چنین سیستمی تمام افراد جامعه قادرند پول مختص به خود را تولید کنند. در حالی که شما یک روز صبح به کافی‌شاپ همیشگی تان می‌روید و با ارزهای دیجیتال قهوه می‌خرید، در واقع هزینه سفارش خود را با «پول» پرداخت می‌کنید؛ شما در واقع برای پرداخت از اعتبار حساب خود، در قالب توکن و یا سکه دیجیتال استفاده کرده‌اید.

و این سکه‌ها دارای ارزش ذاتی هستند، زیرا برای تولید آن‌ها زحمت و قدرت محاسباتی زیادی صرف می‌شود. در مقابل، تولید پول‌های فیات، مانند دلار، در مقایسه با ارزهای دیجیتال، بسیار راحت است. در این سیستم، بانک‌های بزرگ به‌ آسانی از اختیار خود برای ایجاد نقدینگی استفاده می‌کنند و احتمال وقوع نوسان در بازار بیشتر می‌شود.

انجام امور مالی در یک سیستم غیرمتمرکز کم هزینه تر است

در سیستم مالی حال حاضر، که متکی بر پول فیات است، مبادله پول به اعتبارسنجی از طرف یک شخص ثالث بی‌طرف احتیاج دارد که خرید با کارت‌های اعتباری در مغازه‌های محلی و یا پرداخت‌های برون‌مرزی برای مبادله کالا و ارز را در برمی‌گیرد. در پرداخت‌های برون‌مرزی، به صورت متوسط، 7 درصد ارزش‌افزوده به انتقال کالا یا پول به خارج از مرز یک کشور تعلق می‌گیرد.

اینکه گفته می‌شود انجام امور مالی در یک سیستم غیرمتمرکز کم هزینه‌تر است،چه معنایی دارد؟

ماهیت شفاف و تغییرناپذیر بلاک چین، هرگونه خدمات انتقال وجه و یا کارگزار شخص ثالث را از دور خارج می‌کند. بنابراین در یک سیستم مالی غیرمتمرکز و بدون واسطه، مشارکت در تجارت بین‌الملل، و یا انتقال راحت پول در سطح بین‌المللی، خیلی راحت تر، ارزان‌تر، و مستقیم‌تر است.

وام‌دهی در سیستم‌های غیرمتمرکز، یک سوال بی‌جواب

از نظر تئوری، وام‌دهی پول در یک سیستم مالی غیرمتمرکز می‌تواند به روشی شبیه آنچه در سیستم حال حاضر اتفاق می‌افتد، انجام شود. کسانی که سرمایه «اضافه» دارند می‌توانند تصمیم بگیرند که به‌جای ذخیره آن، به دیگران وام بدهند و با دریافت بهره از آن‌ها، سود بیشتری کسب کنند.
اولین سوال بی جواب این است: این وام‌دهندگان چه وقت می‌توانند با دادن وام به دیگران بیشتر از زمانی که ارزهای دیجیتال خود را ذخیره کرده اند، سود کنند؟

و دومین سوال بی جواب درباره وام ارزهای دیجیتال: دردنیایی بدون بانک مرکزی، هنگام تنظیم سند اخذ وام، چه کسی ریسک مالی را قبول می‌کند؟
امروزه وام‌دهندگان با تکیه بر بانک، وقت تأیید وام، تا حدی ریسک می‌کنند – اما نه در حد ریسکی که در یک سیستم مبتنی بر کریپتو متحمل خواهند شد. شما برای وام گرفتن از بانک، یک قرارداد را امضا می‌کنید و در صورت عدم پرداخت موفق اقساط، جریمه خواهید شد.

رویکردهایی در حال پیدایش است. علاوه بر شرکت‌های بیت باند (Bitbond) و بی.تی.سی.پاپ (BTCPOP) که خدمات کارگزاری وام ارزهای دیجیتال و استخرهای سرمایه‌گذاری را به کاربران ارائه می‌دهند، گزینه دیگری نیز وجود دارد. صرافی‌های ارز دیجیتال قادرند به مشتریان خود تسهیلات امتیازی و اعتباری (margin lending) اعطا کنند که بر مبنای میزان گردش حساب و میانگین اندوخته آنان محاسبه می‌شود. به طور مثال، صرافی پولونیکس (Poloniex)، سعی داشت این مسیر را طی کند اما در سال 2018، ضمن اشاره به نگرانی‌هایی که در مورد قوانین وجود داشت، تصمیم گرفت خدمات مالی و اعتباری خود را متوقف کند.

در ایالات‌متحده،تجارت های کوچک ۵۴ درصد کل فروش و ۵۵ درصد کل نیروهای کار را تشکیل می‌دهند. وام‌های تجاری کوچک، جزو بهترین خدمات بانکی امروزه به شمار می‌روند. اما قبل از آنکه ارزهای دیجیتال جایگزین این خدمات شوند، باید به چند سؤال پاسخ دهیم:

چه کسی مدیریت این وام‌ها را بر عهده دارد، مربوط به ضمانت وام چگونه خواهند بود، و شرایط وام گرفتن، نرخ بهره و جرائم چگونه تعیین و اجرا می‌شوند؟

یک سیستم مالی غیرمتمرکز می‌تواند عادلانه‌تر باشد

شرایطی که یک فرد می‌تواند در اقتصاد مشارکت داشته باشد و به مبادله ارزش بپردازد، بستگی دارد به محل تولد او دارد. طبق گفته بانک جهانی ۱٫۷ میلیارد نفر بزرگسال در دنیا زندگی می‌کند که حساب بانکی ندارند – و بنابراین، هیچ راهی برای ایجاد اعتبار در اختیار ندارند. شهروندان کشورهای درحال‌توسعه و بخصوص زنان، جزو این دسته از افرادند. این امر باعث رکود توسعه اقتصاد و کیفیت زندگی در این کشورها شده است.

علاوه بر آن، در کشورهایی که حتی سیستم بانکی حضورچشمگیری دارد، نهادهای مالی برجسته تا حد زیادی مقوله انتقال ارزش را تحت نظر دارند؛ اینکه افراد برای چه کسی و در چه زمانی پول انتقال میدهند.

آمریکن اکسپرس (American Express)، مستر کارت (MasterCard) ، پی پال (PayPal) ، و ویزا (Visa)، راه‌های ارسال پول‌های اهدایی به ویکی لیکس را بسته اند. تا امکان جمع‌آوری کمک‌های مالی را از جولین آسانژ بگیرند. راه‌حلی که وجود داشت، استفاده از بیت کوین بود. آسانژ پس‌ازآن در توییتر نوشت که ارزش کمک‌های مالی بیش از ۵۰۰٬۰۰۰ درصد افزایش یافته است. محاصره بانکی بزرگی که ویکی لیکس را از کمک‌های مالی محروم کرده بود، با شکست مواجه شد.

نتیجتا، بر خلاف تمام سؤالات بدون جوابی که وجود دارد، به نظر می‌رسد که ارزهای دیجیتال و سیستم‌های مالی غیرمتمرکز قدرت بیشتری برای ماندگار شدن در اختیار دارند – و این توانایی را دارند تا به همان کیفیت، زندگی بسیاری از مردم در سرتاسر جهان را راحت کنند.

با یورپی همراه باشید.